STUK

Een vader en zijn zoon doorkruisen een verdord, desolaat Amerikaans landschap, bedekt met de as van een vergane wereld. De zon is verborgen achter een dikke grijze lucht, asregen dwarrelt naar beneden, de natuur is volledig verwoest. Er is niets meer: geen planten, geen dieren, geen proper water, geen stroom. Leven in deze wereld is overleven. Het eten dat er nog te vinden is, zijn de laatste restjes van de consumptiemaatschappij. Een blikje cola in een drankautomaat, conserven in een voorraadkast. Tijdens hun dagelijkse zoektocht naar eten lopen ze constant het gevaar zelf opgegeten te worden door wanhopige lotgenoten. De vader wordt geplaagd door herinneringen aan de tijd voor de ramp en aan zijn vrouw, die zelfmoord pleegde omdat ze dit leven niet meer aankon. De jongen kent alleen deze dode, vijandige wereld en zijn vader is de enige mens die hij kent. Hun doel is het zuiden want daar zou het warmer zijn. Hun voornaamste bezorgdheid is hun menselijkheid bewaren.

D: Engels, OT: Nederlands