STUK

Het oeuvre van de Dardennes heeft uitzonderlijke filmische en artistieke kwaliteiten. Wat het zo bijzonder en soms ook haast ondraaglijk maakt, zegt Grunberg, is de schijnbare afwezigheid van retoriek. Zij geven de toeschouwer niet de gelegenheid te denken: dit is erg, maar ook mooi. Deze mogelijkheid om afstand te voelen tot de getoonde realiteit en de opgeworpen vragen, en die met de ironische blik van de gedistingeerde kunstkenner te bekijken, wordt de toeschouwer niet geboden. Hun cinema kan daarom beschouwd worden als één van de belangrijkste, meest geavanceerde vormen van empirisch onderzoek in de sociale en humane wetenschappen. Een onderzoek van de menselijke realiteit die haar niet enkel te zien geeft maar haar via fictie tot een werkelijkheid maakt die ons aan het denken zet en filosofische, morele, sociale, pedagogische, politieke en existentiële vragen opwerpt. De films van de Dardennes zijn oefeningen in denken. Bovendien onderzoeken ze de vraag van het menselijk samenleven (van het vader, moeder, zoon, dochter, leerkracht zijn) zo dat ze ook onze vraag wordt, die van de kijkers. Film verschijnt hier als een publiek gebaar dat ons uitnodigt te kijken én ons tot een denkend publiek maakt.

Naar aanleiding van het eredoctoraat dat hen door de K.U.Leuven werd verleend, zullen Jeorge Larrosa (Universiteit van Barcelona) en Jan Masschelein (K.U.Leuven) op 2 februari van 17 tot en met 19u een gesprek voeren met Jean-Pierre and Luc Dardenne over hun werk en in het bijzonder over film als onderzoek, denkoefening en publiek gebaar.

Het interview gebeurd in het Frans en wordt simultaan vertaald naar het Engels.