STUK

Tickets voor de vertoningen van 23, 24 & 25 april : info@braakland.be of 016/226 345.

IEMAND SCHADUWEN die onbelangrijk is / IEMANDS VAKANTIEFOTO'S STELEN en daar een verhaal van maken / EEN MODERNE MADONNA-FIGUUR DIE RONDDWAALT en mensen oproept om bij haar te BIECHTEN te gaan / lege VITRINES INRICHTEN / BOODSCHAPPEN EN VRAGEN VERSPREIDEN IN DE BOEKEN VAN DE BIBLIOTHEEK 'Wat breekt uw hart?' / persoonlijke BRIEVEN STUREN naar een onbekende met de bedoeling een ANTWOORD los te krijgen / Aan het station door een enquêteur aangesproken worden die geen geld wil maar liefde / Middenin de stad een tafel met twee stoelen neerzetten met een bordje WILT U MET MIJ PRATEN? GA ZITTEN.

Ieder mens is een verhaal. Soms verzonnen, soms echt. Maar altijd een web van gebeurtenissen, ontmoetingen en woorden. Maar na ons gaan die verhalen verloren. Niemand onthoudt ze.

Theatermaakster Sara Vertongen en muzikant Gerrit Valckenaers gaan op zoek naar de verhalen en de klanken van de stad. Op basis van interventies, interview- en opnamemateriaal en geïnspireerd door het werk van Sophie Calle en Paul Auster werken Vertongen en Valckenaers een kaleidoscopische stadskroniek uit.

De concrete aanleiding voor dit project was een ouderwets cassettebandje, dat Sara afspeelde in de auto. Dat stond vol nummers die ze als zestienjarige had opgenomen van De Afrekening, het populaire radioprogramma van Studio Brussel. Tussen de nummers, of over de nummers heen, bleek plots een knulllig interviewtje te staan dat Sara voor school had afgenomen van haar vader. Nu, zeventien jaar later, blijkt dat fragmentje de enige stemopname te zijn, die Sara nog heeft van haar inmiddels overleden vader. Het werd de aanleiding om op zoek te gaan naar verhalen en klanken, die midden in een levende stad, verloren dreigen te gaan.

Kent u de dromen van uw naasten?
Waarin vindt uw buurman troost?
Welk verhaal vertelt uw moeder steeds opnieuw?
Wie is dat meisje op die foto die al jaren in de keuken hangt?
Wat zou u wie nog willen zeggen als u de kans kreeg?

Het is wonderlijk hoe weinig er van een leven overblijft. Een paar postkaarten. Je trouwfoto op de rommelmarkt. Die doos op zolder die steeds moet worden verzet.

De meeste mensen laten maar stukken en brokken achter van wat er ooit zo belangrijk voor hen was. Op een dag verdwijnen ze en realiseer je je dat je niets van hen afwist. Uitgewist: het verhaal dat iemand is geweest.

Stel dat je beslist om al die verhalen te redden.
Je oren open te zetten en het allemaal te laten binnenstromen.
Stel dat je niet meer kan stoppen met luisteren? Met waken?
Dat je een wachtpost maakt, midden in de stad, om wat er elke dag blijft liggen nog beter te kunnen zien.
Wat je vindt er dan maar in bewaring houdt.

Vandaag heten we u welkom in ons ‘museum van gisteren', gevuld met de menselijke sporen die we tot nu toe verzameld hebben.