Clay Bodies (study)

In Clay Bodies (study) wordt gebakken keramiek gebruikt om beweging, geluid en muziek te creëren. Strijken, slaan, dragen, breken: handelingen die een trilling teweegbrengen die je niet kan negeren. Stemmen veranderen en passen zich aan het rumoer van vernietiging aan. Het werk put uit diverse bronnen, van antieke beeldhouwwerken tot hedendaagse popcultuur, en laat de oudheid en de hedendaagse wereld met elkaar botsen.

Het werk is losjes gebaseerd op de mythe van Pandora en verwijst naar het oude verhaal waarin het kwaad niet uit een kist werd vrijgelaten, maar uit een aarden kruik of pithos (πίθος) – een typisch menselijke handeling die vrijwel onvermijdelijk was. De voorstelling speelt zich af na de breuk, in een tijd waarin wat eenmaal is vrijgelaten niet meer kan worden teruggedraaid, en waarin er geen andere optie is dan te leven met de gevolgen.

Het werk wordt gepresenteerd als een installatie met drie afzonderlijke live-sequenties van elk 20 minuten, waarin gebaren, geluiden en tekstfragmenten samensmelten en de museumzaal voortdurend een nieuwe vorm geven.

Credits

Concept en choreografie Ula Sickle Creatie en uitvoering Amanda Barrio Charmelo, Sophia Dinkel, Jose Funnel, Amina Szecsödy Geluids- en lichtontwerp Ofer Smilansky Keramische objecten Maika Garnica, Ula Sickle Kostuumontwerp Wang Consulting Dramaturgie Martin Zicari, Persis Bekkering Tekst Ula Sickle, Martin Zicari, Persis Bekkering Onderzoek Savannah Marquardt Productie en coördinatie Joëlle Laederach Uitvoerende productie Outline Coproductie Kanal / Centre Pompidou Brussel, Concertgebouw Brugge, Perpodium Met de steun van de Vlaamse Gemeenschap, Tax shelter van de Belgische overheid