Revolution is a Dinner Party

Revolution Is a Dinner Party is een handpoppenspel waarin zang en spoken word worden gecombineerd. Het toneelstuk herinterpreteert een uitspraak van Mao Zedong – “De revolutie is geen etentje” – als een uitnodiging om na te denken over voedsel, ongedierte en verbondenheid.

Het toneelstuk brengt een dialoog tussen een mus en een rat – als marionetten op de handen van de performer – die zich afspeelt in het hiernamaals. Aan de hand van Mao’s campagne om alle mussen te doden en de rattenjacht van de Fransen in 1902 in Hanoi, debatteren de twee dieren over klassenconflicten en historisch onrecht. Ze wijzen het publiek op de mate waarin mensen en ongedierte verstrikt zijn geraakt in politiek geweld en koloniale bestrijdingsmaatregelen.

Hun conflict wordt onderbroken door een zilvervisgodheid – belichaamd door het hoofd en de romp van de performer – die onthult dat alle drie de personages deel uitmaken van één lichaam: de mus als de mond van de wereld, die zich voedt met zaden; de rat als de darmen, die het afval van de stad verteert. Zij leidt hen niet naar de hemel, maar naar een etentje, waarbij de revolutie wordt geherinterpreteerd als een daad van eten, waarin de grenzen tussen het zelf en de ander vervagen, en lichamen zich via voedsel, uitwerpselen en verrotting verspreiden over de wereld.

De voorstelling speelt zich af op een handgeschilderd poppentheaterpodium waarop ingewanden, bloemen, monden, riolen en geslachtsorganen met elkaar verweven zijn. Deze elementen verwijzen naar de poreuze, weerbarstige aard van lichamen en vormen een weerspiegeling van het thema van het stuk: intimiteit tussen verschillende levensvormen.

Credits

Kostuums Vincent Wong & Laura Snijders Met de steun van Amsterdams fonds voor de kunst, Mediamatic, Waag