Bodies at Work. Lisbeth Gruwez & Maarten Van Cauwenberghe / Voetvolk

Lisbeth Gruwez (°1977) is een Belgische danseres en choreografe, en de helft van het artistieke team van Voetvolk. Ze studeerde aan de Koninklijke Balletschool van Antwerpen en van 1997 tot 1998 aan P.A.R.T.S in Brussel. Lisbeth startte haar professionele carrière bij Ultima Vez/Wim Vandekeybus' Of Heaven and Hell een project over Pasolini, en Far from Sleeping Dogs met Iztok Kovač. Vanaf 1999 werkte ze samen met Jan Fabre voor de voorstellingen As Long As The World Needs A Warrior's Soul (2000), gevolgd door Je Suis Sang (2001), gemaakt voor La Cour d'honneur du Festival d'Avignon. Ze was één van Fabres guerriers de la beauté (‘krijgers van de schoonheid’), en was als dusdanig ook te zien in de gelijknamige film van Pierre Coulibeuf (2001). Enkele jaren later creëerde Jan Fabre de iconische solo Quando l’uomo principale è una donna voor Lisbeth Gruwez. In 2002 speelde ze in Images of Affection met Needcompany/Jan Lauwers, waarna ze samenwerkte met Grace Ellen Barkey in Few Things en met Riina Saastamoinen in Cry Me a River. In 2003 speelde ze in de Polydans-productie See-Sick en in de door critici geprezen voorstelling Foi, geproduceerd door Les ballets C. de la B./Sidi Larbi Cherkaoui. Ze nam ook deel aan de installatie DON’T met Peter Verhelst. Gruwez speelde een hoofdrol in de films Lost Persons Area en The Silent Treatment van Caroline Strubbe, een regisseur van de nieuwe generatie Vlaamse filmmakers van wie het werk te zien is in het filmprogramma van het Museum of Modern Art in New York (MoMA).

Lisbeth geeft workshops en werkt als bewegingscoach, choreografisch assistent en adviseur voor onder meer Maxim Storms, Pieter Ampe, FC Bergman, Charles Pas, Michael De Cock en Kasper Vandenberghe.

Maarten Van Cauwenberghe (°1976) is een Belgische muzikant en componist, en de helft van het artistieke team van Voetvolk. Hij begon gitaar te spelen op zijn twaalfde en na zijn middelbare school trok hij naar de Katholieke Universiteit Leuven en nadien de Jazzstudio in Antwerpen. In 2000 begon hij te werken met Jan Fabre. Hij componeerde de muziek voor As long as the world needs a warrior's soul (2000) en Je suis sang (2001), geschreven voor la Cour d'honneur du Festival d'Avignon. In 2004 schreef hij de muziek voor het iconische Quando l'uomo principale è una donna, een danssolo voor Lisbeth Gruwez, met wie hij nauw ging samenwerken en in 2006 Voetvolk oprichtte.

Van Cauwenberghe werkte samen met Tristero, Transquinquennal collectif de théâtre en Manah Depauw, en componeerde de muziek voor de beroemde voorstelling One Song, Histoire(s) du Théâtre IV van Miet Warlop. Hij creëerde ook het geluid voor Guernica Guernica van FC Bergman, dat in première ging tijdens de Ruhrtriennale 2025. Maarten componeerde ook de muziek voor Yell for Cadel, zijn eigen documentaire over Cadel Evans, en voor Le Part Sauvage, Guérin Van de Vorsts eerste langspeelfilm. Van Cauwenberghe regisseerde videoclips voor A Brand (Hammerhead), Millionaire (Ballad of Pure Thought) en Vive la Fête. In 2025 componeerde Maarten zijn eerste soundtrack voor televisie, de tragische komedie Kassa Kassa, gecreëerd door Paul Baeten, Tom Lenaerts en Jeroen Mertens, geproduceerd door Panenka.

Samen met Frederik Heuvinck, Elko Blijweert en Bjorn Eriksson, Maarten Van Cauwenberghe is hij lid van de psychedelische electropunkband Dendermonde, en het gitaartrio Hikes met Dag Taeldeman en Rodrigo Fuentealba Palavicino. Tussen 2002 en 2004 was Van Cauwenberghe een van de oprichters van de band Babyjohn, waarmee hij twee platen uitbracht op het Lowlands-label. In 2022 bracht hij zijn eerste soloalbum Little Sleep Big Dream uit. Het volledige muzikale oeuvre van Maarten is uitgebracht op het onafhankelijke platenlabel Rotkat Records.

Als opgeleid handelsingenieur houdt Van Cauwenberghe zich graag bezig met de zakelijke kant van culturele activiteiten. In 2016 won hij de Prijs voor Cultureel Ondernemerschap, uitgereikt door de Vlaamse Gemeenschap

Voetvolk zoekt actief naar originele manieren om te connecteren met het hedendaagse danspubliek én met nieuwe geïnteresseerden. Elk stuk ligt ingebed in een op maat gemaakte context – een locatie, een format, een ontmoeting – dat bestaande verbindingen versterkt, en nieuwsgierigen of zij die ‘net buiten het verwachte publiek vallen’ uitnodigt om het geheel mee te beleven. De voorstellingen Lisbeth Gruwez dances Bob Dylan en Into the Open brachten hedendaagse dans tot bij de muziekliefhebbers. Piano Works Debussy bouwde hierop verder door fans van klassieke muziek samen te brengen met een publiek voor hedendaagse dans. Nomadics begint met een wandeling, zodat er authentieke verbindingen ontstaan tussen toeschouwers en artiesten nog vóór de show van start gaat. WASCO! is een ‘action painting performance’ op free jazz die alle leeftijden omarmt, en Baby Lemonade is volledig inclusief. Voetvolk bouwt en versterkt zijn artistieke reputatie zowel nationaal als internationaal door voorstellingen te presenteren op gerenommeerde festivals zoals: Festival d'Avignon, Festival de Marseille, Ruhrtriennale, Julidans, Tanz im August, Dance Umbrella, CODA Oslo International Dance Festival, Bi-ennale van Venetië, December Dance, Koral festival, Osterfestival, Séquence Dance Paris, het Theater-Festival en Montpellier Danse.