Twee personen omarmen elkaar buiten bij een boom, één in donkere trui met capuchon, de ander in een rood-oranje topje, intiem moment.

Two people embrace closely outdoors near a tree, one wearing a dark sweater with a hood, the other in a red-orange top, creating a tender moment.

© Eva Honings

Anneleen Keppens - Lullabye

10.03.2026 — 20.03.2026

Een wiegelied is een zachte vorm waarin moeilijke dingen kunnen worden uitgesproken, een liefdevolle handeling die ons helpt omarmen wat donker of onbekend is. In de solovoorstelling Lullabye brengt Anneleen Keppens gedanste, beeldende en gezongen wiegeliederen over de ambivalentie van moederschap en andere vormen van zorg.

De beweging in Lullabye komt voort uit een lichaam dat zorgt. Dit lichaam schommelt tussen dragen en rusten, wiegen en vallen, zingen en grommen. Kracht en kwetsbaarheid verweven zich zo sterk dat ze niet meer van elkaar te onderscheiden zijn.

Via een scenografie die zich ontvouwt tot een plek van rust en ondersteuning, verbeeldt Lullabye een sociaal weefsel waarin de dragers van onze samenleving worden gedragen. De voorstelling verkent de impact van het zorgen op een leven, terwijl ze tegelijk verzacht, troost en verbindt.

Tijdens de residentie in STUK zal het team werken aan de ontwikkeling van de scenografie door modellen te maken op kleine schaal en te experimenteren met verschillende texturen en materialen.

Concept, choreografie, tekst, performance Anneleen Keppens Soundscape Nicolas Rombouts Scenografie Erki De Vries Textielen en kostuums Sofie Durnez Lichtontwerp Meri Ekola Artistiek assistent Peter Savel Dramaturg Libby Ward Stemcoach Anja Kowalski Productie Tender Ground vzw Coproductie KAAP, NT Gent Met de steun van Vlaamse Overheid Residenties KAAP, NT Gent, GC De Kroon, STUK, BUDA

Anneleen Keppens studeerde in 2010 af aan P.A.R.T.S./Brussel en werkt als choreografe, danseres, artistiek medewerkster en docente. Vanuit deze verschillende functies verkent ze steeds manieren van samenzijn via het lichaam en beweging. Haar werk leeft in de kloof tussen formeel en informeel, transparant en mystiek, zacht en hard, fysiek en metafysisch.

Zij creëerde de voorstellingen The moon is the moon is the moon (2017), Movement Essays (2019) en Blue Moon Spring (2023). Daarnaast ontwikkelt ze ook de praktijk Body Dialogues, waarmee ze artistieke conversaties aangaat met verschillende kunstenaars en media. Momenteel werkt ze aan een publicatie genaamd Mother/Maker, en is ze artiest in residentie in het woonzorgcentrum De Weister in Aalbeke, op uitnodiging van BUDA en DURF2030. Anneleen werkte als danseres voor onder andere Rosas en Hiatus/Daniel Linehan. Ze gaf workshops in onder meer Artesis Hogeschool, PARTS SummerSchool, La Raffinerie/Charleroi Danse en INSAS.