Eli Mathieu-Bustos - Ingouvernables

Ingouvernables is een herstellende opera, een dekoloniaal en pan-Afrikaans werk.

Als we goed naar ons heden kijken, komen we al snel tot de conclusie dat het verleden nog niet achter ons ligt: de uitdagingen van slavernij en kolonialisme vormen een wezenlijk onderdeel van de Europese institutionele systemen die ons besturen.

Drie taferelen, die elk een sleutelmoment in de geschiedenis van het racisme weergeven.

Het doel? Durven kijken, terugblikken, voelen en begrijpen op welke racistische grondslagen onze intieme, collectieve, sociale en bijgevolg politieke interacties zijn gebaseerd.

Eli Mathieu-Bustos (1998) is een danser-performer wiens lichamelijke virtuositeit hem in staat stelt zijn verschillende politieke identiteiten te overstijgen. Uit deze identiteiten ontstaan zijn dansen. Hij is zowel een geschoolde als een autodidactische danser. Hij begon op vijfjarige leeftijd met ballet en ging verder met jazz- en breakdance-lessen. Tot zijn zeventiende navigeerde hij tussen verschillende stijlen, zoals new-style, poppin, krump, hedendaagse dans, enz. Als autodidact en gepassioneerd door improvisatie vindt hij zijn inspiratiebronnen zowel in institutioneel erkende danscanons, zoals Duitse expressionistische dans en butō, als in dansstijlen die maatschappelijk geassocieerd worden met subculturen, zoals dancehall en house.

Na de middelbare school ging hij verder met een studie Podiumkunsten. Deze studie stelde hem in staat om theater en cinema te ontdekken, twee disciplines die terug te vinden zijn in zijn huidige werk. Eli studeerde ook choreografie aan de Manufacture in Aurillac en behaalde een masterdiploma aan het Instituut voor Kunst en Choreografie (ISAC) van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Brussel.

Sinds twee jaar werkt hij aan het combineren van zijn praktijk van astrologie en dans om een nieuwe improvisatietechniek te creëren. Deze techniek, die hij De Caelo noemt, is gebaseerd op een methodologie van bewegingsnotatie die openstaat voor alle canons en dansstijlen, met als enige hiërarchie van waarde de emotie die het overbrengt op de toeschouwer.

Eli Mathieu-Bustos heeft ook samengewerkt met andere kunstenaars en huizen, zoals Marco Torrice (Melting Pot collective: DANSAND! 2021 festival Oostende en Re-creature festival in La Palenda in Rome), Marco Arriola (CRUCE-project 2021-2022), Patric Chiha (film: The Beast in the Jungle 2021), de Antwerpse Opera (trailer van het seizoen 2022-2023) en Milø Slayers (toneelstuk: DEMONstatio 2021-2022). In 2021-2022 trad hij solo op in vele zalen in Brussel, voornamelijk tijdens queer- en FUBU-evenementen. Hij danste onder meer voor Decoratelier (Africa is/in the future 2021 en 2022 editie), LDC, Nova, Crazy Circle en het Fatsabbats festival. Tijdens WIPCOOP Brussels 2022 presenteerde Eli een werk in uitvoering getiteld Have a Safe Travel. De première van deze eerste solo, waaraan hij momenteel nog werkt, vindt plaats in de winter van 2023.