Kevin Fay - jugular

Kevin Fay is een Frans-Amerikaanse danser, schrijver en choreograaf. Tijdens deze residentie zet hij zijn onderzoek voort dat hij deed tijdens sessies over 'in gesprek gaan met mannelijkheid' en verfijnt hij zijn choreografische instrumenten.

Met aandacht voor gevoeligheid en betekenisgeving onderzoekt Kevin met name de subtekst en de tussenruimtes – de ruimtes tussen voelen, interpreteren en spreken – om te begrijpen hoe choreografie intimiteit in de openbare ruimte kan bevorderen. Sterker nog, gedurende de residenties dit jaar behandelt Kevin de intensiteit van taal vanuit het perspectief van de danser.

Met nauwgezetheid, geduld en openheid neemt hij talen in zich op die niet de zijne zijn (bijvoorbeeld het lezen van het nieuws, het bestuderen van theorie, het scrollen door sociale media, het oefenen van danstechniek), verdiept hij zich in somatische oefeningen om te luisteren, te absorberen, te reflecteren en te reageren (bijvoorbeeld pranayama-poëzie, fasciatherapie-bewegingsmeditaties die leiden tot soepele, vloeiende verhalen), en vraagt ​​hij zich af wat zijn dansen zouden zeggen als ze konden spreken. Choreografe Eleanor Bauer inspireerde hem om dans te begrijpen als een unieke vorm van synesthesie – het gelijktijdig aanspreken van meerdere, bekwame vormen van intelligentie.

Daardoor beschouwt Kevin taal niet louter als een communicatiemiddel. In plaats daarvan onderzoekt hij taal als een landschap dat de diverse, diepgaande gewaarwordingen die voortkomen uit het in een lichaam zijn, vastlegt, uitbreidt en soms mist.

Dit werk wordt begeleid door de Franse componist, veldopnemer en geluidstechnicus Guillaume Soula. Samen creëren Guillaume en Kevin tastbare perceptuele geografieën waarin tekst en geluid zich over elkaar heen leggen, verschuiven, rafelen en versmelten. Meerdere talen bewegen zich binnen het werk dat ze creëren (bijvoorbeeld 'blood and thunder', 2025), en de manier waarop beweging, geluid en tekst verschuiven en zich tot elkaar verhouden, creëert iets zintuiglijks – een ruimte waar woorden niet de prioriteit hebben, maar de verbinding tussen taal en lichaamsbewustzijn wel.

Kevin Fay volgde een opleiding aan de Northwestern University (Evanston, Illinois, VS, BA Dans & Communicatie), het Hubbard Street Dance Center en de Ruth Page Foundation School of Dance.

Na professioneel te hebben gewerkt bij klassieke en hedendaagse dansgezelschappen en -projecten, verhuisde hij naar Brussel, België. Sinds 2016 is hij gevestigd in Brussel en heeft hij als danser samengewerkt met Veli Lehtovaara, Éric Minh Cuong Castaing, Eleanor Bauer & Chris Peck, Marc Vanrunxt – Kunst/Werk, Fabrice Samyn, Manon Santkin, Adrian Kurth, Olga de Soto, Marco Berrettini en La Monnaie/De Munt. Sinds 2017 studeert hij zang bij Fabienne Seveillac en ontwikkelt hij zijn werk als schrijver, redacteur en transcribent.

Ten slotte heeft hij, met steun van de Vlaamse overheid (onderzoeksbeurs, 2020-2021), workshops ‘conversing with masculinity’ georganiseerd en gefaciliteerd in RoSa vzw, wpZimmer, BUDA, KASK, Liminal, Charleroi Danse - La Raffinerie en Tanzquartier Wien (2020 - heden). In augustus 2025 faciliteerde hij samen met Anna Leon, Andrew Champlin en Elizabeth Ward ‘bad ballet’, een onderzoeksproject van een week bij Impulstanz.

Kevin wordt tijdens zijn residentie bij STUK vergezeld door Guillaume Soula (geluid), Simon Baetens (dramaturgie), Miguel Peñaranda Olmeda (kostuums/scenografie) en Marc Vanrunxt en Veli Lehtovaara (outside eye).